DUDU DİLLİM

Şiir: Ali BİLECEN

Okuyan: Turgay COŞKUN

Kararına saygı duydum,

Kızmıyorum dudu dillim.

Yüreğimde köşe koydum,

Bozmuyorum dudu dillim.

Hayal gücüm yok susalı,

Deli gönlüm çok tasalı,

Bundan sonra aşk masalı,

Yazmıyorum dudu dillim.

Dert söyletir diller okur,

Göz hapsinde sevgi dokur,

Hatırama bomboş çukur,

Kazmıyorum dudu dillim.

 

Neler çektim merakımdan,

Etkilenir ten akımdan,

Çıktı diye hayatımdan,

Bezmiyorum dudu dillim.

 

Muhabbetsiz içmem meyi,

Seher vakti dinli neyi,

Benden başka hiç kimseyi,

Üzmüyorum dudu dillim.

Merdan eli gül dermiyor,

Sır tutacak can görmüyor,

Sensiz sahil tat vermiyor,

Gezmiyorum dudu dillim.

-------------------------------

DOSTUN BAHÇESİNE BİR HOYRAT GİRMİŞ

Şiir: Pîr Sultan Abdal

Yöre: Erzincan Tercan

Derleyen: Aşık İsmail Dâimî - TRT İstanbul

Okuyan: Nilgün KIZILCI

Dostun bahçesine bir hoyrat girmiş,

Korudur hey benli benli dilber korudur.

Gülünü dererken dalını kırmış,

Kurudur hey benli benli dilber kurudur.

Hangi dinden isen ona tapayım,

Yarın mahşer günü bile kopayım,

Eğil bir yol ak gerdandan öpeyim,

Beri dur hey benli dilber beri dur.

Dervişe ne olsa kendi tacından,

İrakibe ölüm yare geçinden,

Benim benzim bir güzelin ucundan,

Sarıdır hey benli dilber sarıdır.

Bu meydanda serilidir postumuz,

Çok şükür Mevla’ya gördük dostumuz,

Bir gün kara toprak örter üstümüz,

Çürüdür hey benli benli dilber çürüdür.

Kendisi okur da kendisi yazar,

Hak hilal kaşına eylemiş nazar,

Senin akranların cennette gezer,

Huridir hey benli dilber huridir.

Abdal Pir Sultan'ın başından başlar,

Eyileri kor da kötüyü taşlar,

Bin çiçekten bir kovana bal işler,

Arıdır da benli dilber arıdır.