Bazen insanlar, dillerinde hep aynı soruyla yakarlar beni: “hocam, bana en kolay neyi öğretebilirsin ya da neyi asla öğretemezsin?” Sonra, merakla yüzüme bakarlar ve cevap beklerler; on saniye, yirmi saniye bilemedin, en fazla otuz saniye sürer bana ıstırap veren bu sabır halleri. Öyle ki; “Dilini mi yuttun” der gibi bakarak: “Hocam bir de ben hayatımı konuşarak kazanıyorum dersin, cevabını bilmediğin şeyi nasıl öğretebilirsin ki?” Ah ki ah! Ne diyeyim ya da demeyeyim?