1 Nisan 2015 Çarşamba

Çarşamba, Nisan 01, 2015 - 0 Yorum

Kıyamet; Kainatın Sonu, Hayatın Başlangıcı.

İnsan olarak yarattığın ve İslam Nimetini bahşettiğin için,
Verdiğin ve vermediğin tüm nimetler için,
Nasibim olarak olarak hazırladığın ve önüme koyduğun her şey için,
Sana binlerce hamd-ü senalar olsun Ey Rabbim!

Senden gelen her şey biliyorum ki hayırdır. Bir nefescik dahi olsa beni nefsimin eline bırakma. Senden tek isteğim o dur ki: son nefesimde de aynı cümleleri düşünüp dilimden Kelime-i Tevhid'i düşürme Allah'ım.

Hem küçük kıyametimde hem büyük kıyametimde ve mahşer meydanında tek kaygım, Senin ve Rasulünün huzuruna hayat ve iman nimetinin kadrini bilmeyen mahcup bir kul olarak çıkmak. Bana Mahkeme-i Kübra'da bu mahcubiyeti yaşatma Ya Rahîm, Ya Rahman, Ya Gaffar, Ya Muîn, Ya Settar.

"Cenâb-ı Hakîm-i Mutlak, şu dâr-ı tecrübe ve meydan-ı imtihanda çok mühim şeyleri, kesretli eşya içinde saklıyor. O saklamakla çok hikmetler, çok maslahatlar bağlıdır. Meselâ, Leyle-i Kadri umum Ramazan’da, saat-i icâbe-i duâyı Cumâ gününde, makbul velîsini insanlar içinde, eceli ömür içinde ve Kıyâmetin vaktini ömr-ü dünya içinde saklamış. İşte Kıyâmet dahi şu insan-ı ekber olan dünyanın ecelidir." Sözler s.309

Engin MUTLU

_________________________

0 yorum:

Yorum Gönder