Cuma, Mart 31, 2017 -
0 Yorum
0 Yorum
Kara bir zulüm: Yalan!
Karanlık içre zulmet,
Yalan içinde zulüm;
Ömrümün hikayesi
Kara birkaç seçenek.
Hakikat ne, kim yalan?
Kim gördü, kim duyuran?
Sözlerin kahramanı
Dili kalbinde olan.
Ne duydu ne de gördü,
Anlamadı, bilmedi;
Diyebildiği ise
"Sevmiş"; yalan sevmedi.
Yüzümü duyabilsem;
Sözümü görebilsem;
Son ilmek atılırken
Ya Allah diyebilsem.
Gündüzalp’im el oldun,
Su değmeden sel oldun,
Ömrün düğümlenirken
Yalnız, kırık dal oldun.
Yalan içinde zulüm;
Ömrümün hikayesi
Kara birkaç seçenek.
Hakikat ne, kim yalan?
Kim gördü, kim duyuran?
Sözlerin kahramanı
Dili kalbinde olan.
Ne duydu ne de gördü,
Anlamadı, bilmedi;
Diyebildiği ise
"Sevmiş"; yalan sevmedi.
Yüzümü duyabilsem;
Sözümü görebilsem;
Son ilmek atılırken
Ya Allah diyebilsem.
Gündüzalp’im el oldun,
Su değmeden sel oldun,
Ömrün düğümlenirken
Yalnız, kırık dal oldun.
1 Nisan 2017
Engin MUTLU
_________________________
▋Ana Sayfaya Dön ◀ Çalışmalarım ◀ Şiir ◀

0 yorum:
Yorum Gönder