Pazartesi, Eylül 18, 2017 - 
0 Yorum
0 Yorum
1 NEFESLİK 3 ŞEHADET
-Bu şiir; tüm 17 Eylül’lere ağıt tüm darbecilere âhımdır-
O Eylül'de...
16'sı 17'yi bulmadan,
Hüzne büründü mevsimler.
Ne İlk'i oldu Bahar’ın
Ne de Son'u göründü.
Her gün Eylül'leşti bir anda;
“1 Nefeslik 3 Şehadet” süresinde...
Ardınızdan...
O Eylül'de...
16'sı 17'yi görmeden
İstikbalimiz sarardı.
Şafak vakti “Zifir” doğdu yıllarca
Öğleyin; her yer “katran”.
Her yer karardı bir anda;
“1 Nefeslik 3 Şehadet” süresinde...
Ardınızdan...
O Eylül'de...
16'si 17'ye ermeden
Zalime “Bir gün” susmak;
Gecesi sağır, gündüzü kör,
Tamamı dilsiz elli beş yıl bıraktı.
Her şey yandı bir anda;
“1 Nefeslik 3 Şehadet” süresinde…
Ardınızdan…
O Eylül'de...
16'yı 17'yi bilemeden 18’i göremeyen Yiğitler,
Ey Yiğit Şehitler,
Ey Vatan Sevdalı, Hak Aşıkları,
Dilsiz, sağır halimizle açtığımız yoldan
Ne densizler yürüdü bir bilseniz.
Ne kahpeler çiğnedi
Bu Mübarek Toprağı,
Şanlı Vatan’ı;
“1 Gün”lük gafletimiz yüzünden...
“1 Nefeslik 3 Şehadet” pahasına…
Ardınızdan…
O Eylül’de
Üç Ocağa kor yağarken,
Milyonla Ocak söndü.
O Eylül’de
Yiğitler bedbahta layık,
Sürüler adam görüldü.
O Eylül’de
"Millet soğana mahkûm"
Kalleş kuzu postuna büründü.
O Eylül’de
Ve tüm eylüllerde,
Eylülleştirilen tüm günlerde;
Mazlumun başı hep dik,
Zalimin yüzü hep yerlerde süründü.
“1 Nefeslik 3 Şehadet” yüzünden
Yürek yangınım hiç dinmedi;
Her Eylül'de ve
Ardınızdan…
17 Eylül 2017
Engin MUTLU
0 yorum:
Yorum Gönder