Cumartesi, Şubat 29, 2020 - 
0 Yorum
0 Yorum
Dost Arayana...
- "Hiç dostun var mı?" dedi.
- "Allah (cc)" dedim.
- "Başka?" diye sordu merakla.
- "Fanilerden mi?" deyince, evet anlamında başına salladı.
- "Tütün," dedim, "en azından aklımı almıyor; ne insan olduğumu ne de kul olduğumu unutturuyor."
Cevabım ona hem garip, hem de rahatsız edici gelmiş olmalı ki; tütünün zararları üzerine asgari on dakikalık fetva ve akıl verme seansı yapmasına fırsat vermeden ekledim:
- "Bana, her seferinde öyle dostça (içten ve samimi) davranıyor ki; ne kadar zarar vereceğini çok iyi biliyorum; sinsi değil. Ölümlü ve ölümcül başka herhangi bir varlık bu kadar içten davranabilir mi, söyle" dedim.
Zihni alt üst olmuş olmalı ki;amaçsızca sağa sola baktı. Dudakları kıpırdadı ama ses çıkmadı. Ellerini, önce kavuşturdu, ardından yanlara açtı ve "yuh" der gibi bana doğru salladı ikisini birden.
Sadece:
- "Ben onu mu diyorum" diyebildi.
- "Kardeşim", dedim, "ben O'nu diyorum işte, niye anlamamakta ısrar ediyorsun? Dost istersen Allah (cc) yeter. Nankör değil, vefasız değil, merhametsiz değil, arkadan vurmuyor, sinsi ve fitneci değil, zarar vermiyor, yardım etmekten kaçınmıyor, anlayışsız değil. Şu özellikleri taşıyabilecek başka birini tanıyor musun? Ben O'nu diyorum işte."
Bilmiyorum ne haldedir şimdi, canım arkadaşım. Dönüş yapar illa ki...
Yahya Efendi
15 Aralık 2019
Engin MUTLU
____________________________
▋Ana Sayfaya Dön ◀ Çalışmalarım ◀ Bencileyin Hikayecik'ler◀
0 yorum:
Yorum Gönder