Güneş ışığı gibi olmalı sevgi. Neye, nerede, kime ne fayda ikram ettiğini daima hariçte tutup, sadece su birikintilerindeki aksinden ilham aldığımız anda damlacıklardaki ışıltılı gülücükler gibi olmalı sevgi.

 

Güneş değil mi ki; her bir şûlesini katreye nakşettiğinde dönüp arkasına bakmıyor; değil mi ki; kirlisine de berrak olanına da aynı rahmeti sunuyor, değil mi ki; yorulmadan, bıkmadan, ümitsizliğe kapılmadan ve dahi sorgulamadan her daim pazarlıksız, önyargısız ve şevkle cıvıldıyor. Hal böyleyken, insana ne oluyor da aynı Sultan'ın sanatı olmasına rağmen Sanarkâr'ını göz ardı ederek, İlahi Sanat'ı mülk edinmişçesine sahiplenip, üstüne kendi menfaatine eşdeğer temenniler bekliyor, arzusuna denk cevaplar arıyor, hoşuna gidecek karşılıklar istiyor.

 

Güneş ışığının; en ücra köşelerde en kirli birikintilerde en küçük parıltısı kadar işe yardığı bile şüpheli olan sevgisiyle...

20 Nisan 2022

Nehr-i Aziz

Engin MUTLU