Asır geçti, dünkü gibi yanıyor, 

Yârelidir; ılgıt ılgıt kanıyor,

Ne ettiysem saramadım, gönlümü,
Oysa, alem bayram yeri sanıyor.

 

Rüzgar gelse, bir esmelik sokulsa,
Bir serinlik; bir nebzecik dokunsa,
Yaratandan ikram iken mahluka
Bir kere de yüreğime dökülse.

Dağlar çekemezdi bunca hikmeti,
İnsana verilen, eşsiz nimeti.
İmtihan denilen arz-ı dünyada
Kul olmaktır, bu garibin niyeti.

 

Hikayet de şikayettir demişler,
Yanan yüreklere ateş serpmişler.
Haşa, şikayetse dilim kurusun.
Aczi beyan, şükre sebep; deyişler. 

"Hiç olmazsa dertlerimi söylesem,

Parelidir; bir kısmını eylesem;

Bilirim ki, yangınım sönmeyecek."

Diyen Gündüzalp'le ben de ağlasam.

Gündüzalp ELLİSEKİZ