Perşembe, Nisan 02, 2020 - 
0 Yorum
0 Yorum
Yok mudur?
Niye her şeyi oluruna bırakmıyorsun ki? Seni aşar bu "sevda/kara" işleri.
Her hikayede sözün bittiği bir yer vardır: Bu yer; işte o yer.
----
Sanma, ey dilber şu kurban ettiğim, tek can değil.
Kırma, sırça camdır porselen fincan değil.
Aşk-ı iremden düşüp, çöller aşan garip, menem,
Gözlerimden kan sızar inci, sedef, mercan, değil.
Lütfiya bitmez gazel, söylerdim aşk uğruna ben,
Kafiyem bitmiş tükenmiş, son sözüm "Cân!", can değil.
Tutunamayanlar
__________________
▋Ana Sayfaya Dön ◀ Çalışmalarım ◀ Şiir ◀
0 yorum:
Yorum Gönder